احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٢١ - اخذ برائت پزشك قبل از اسقاط جنين

ج: سقط بعد از چهارماهگى و دميده شدن روح به جنين باشد.

٣٠٦- در صورتى كه سقط از روى خطاى محض و يا شبه عمد باشد و جنين در مرحله بعد از دميده شدن روح قرار داشته باشد، علاوه بر وجوب ديه، كفّاره مرتّبه، واجب مى‌شود. يعنى مى‌بايست اول بنده‌اى را آزاد كند و اگر ممكن نشد نوبت به دو ماه روزه پى‌درپى مى‌رسد و اگر اين هم براى او ممكن نشد بايد شصت مسكين را طعام دهد.

٣٠٧- مواردى كه براى سقط جنين كفّاره- مرتّبه يا جمع- واجب مى‌شود، اگر بيشتر از يك نفر در اسقاط جنين شركت داشته باشند بر هر كدام، به طور جداگانه كفّاره واجب است.

مواردى كه سقط جنين كفّاره ندارد

٣٠٨- سقط جنين در موارد زير تنها ديه دارد و كفّاره ندارد: الف: سقط جنين قبل از چهارماهگى باشد، چه در صورت عمد و يا غير عمد؛ ب: جنين بعد از گذشت چهارماهگى و دميدن روح در آن باشد، ليكن مستقيماً- بالمباشره- به سقط عمدى اقدام نكرده باشد، بلكه بالتّسبيب باشد، يعنى كارى كند كه به وسيله آن سقط، محقق شود، مثلًا چاهى بكند كه با افتادن زن باردار در آن، جنين وى سقط شود.

٣٠٩- گرچه سقط جنين حرام است و ديه و در بعضى موارد، كفّاره هم دارد، ولى موجب قصاص از سقطكننده نمى‌شود.

اخذ برائت پزشك قبل از اسقاط جنين‌