احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٧٦ - حكم سزارين

احتمال دارد بچه بميرد، در صورتى كه مادر با عمل جراحى حتماً نجات مى‌يابد، جراحى اشكال ندارد.

١٨١- اگر زنى نياز به عمل جراحى پيدا كند كه عمل جراحى، مستلزم بى‌هوشى است و با بى‌هوش كردن مادر، بچه مى‌ميرد، بايد در صورت امكان مادر را به وسيله بى‌حسى موضعى يا بدون بى‌هوشى عمل كرد. امّا اگر بى‌هوش كردن او ضرورت دارد، مانعى ندارد.

١٨٢- در صورتى كه زنده ماندن مادر متوقف به سقط كردن جنين باشد، سقط جايز است و بايد ديه آن پرداخت شود.

حكم سزارين‌

١٨٣- سزارين زن باردارى كه امكان زايمان طبيعى او وجود دارد، جايز است با رعايت احكامى كه در نگاه و لمس وجود دارد.

١٨٤- اگر در اثر تأخير سزارين، جنين بميرد يا آسيبى به مادر وارد شود و به همين علت نقصى بر مادر يا جنين وارد شود، در صورتى كه مرگ و آسيب مستند به كسى نباشد، كسى ضامن نيست. امّا اگر مستند به كسى باشد، او ضامن است مگر آن كه شرط عدم ضمان كرده باشد و كوتاهى در عمل هم نكرده باشد.

١٨٥- زنى كه انجام عمل سزارين برايش ضرورت دارد، نمى‌تواند آن را بهانه قرار داده و اقدام به بستن لوله‌هاى خود نمايد، مگر اين كه بستن لوله‌ها براى او نيز ضرورت داشته باشد. [١]

[١]- براى آشنايى بيشتر به فصل جلوگيرى از باردارى مراجعه شود.