احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٥٩ - تشويق براى اقدام به دادن عضو

است، بنا بر اين فرقى بين اعضاى او نيست.

٣٨٤- اگر اعضاى بدن ميّت طبق وصيّت او قطع شد احتياط آن است كه ديه آن صرف امور خير براى متوفى‌ شود.

٣٨٥- ديه‌اى كه در اثر قطع عضو متوفى‌ دريافت مى‌شود بايد خرج ميّت شود مثلًا در خيرات صرف كنند و ورثه از اين مال ارث نمى‌برند.

اذن اولياء براى قطع عضو ميّت‌

٣٨٦- در صورتى مى‌توان عضو يا اعضاء ميت را براى پيوند به ديگرى قطع كرد كه در زمان حيات فروخته شده باشد تا پس از مرگ قطع كنند و به ديگرى پيوند بزنند و يا حيات مسلمانى متوقف بر قطع اين عضو براى پيوند باشد و رضايت ولى يا اولياء ميت شرط نيست.

اذن ولىّ فقيه يا مجتهد جامع الشرائط براى قطع عضو

٣٨٧- در تمام موارد، هرگاه ولىّ فقيه يا مجتهد جامع الشرائط يا كسى كه از جانب او نمايندگى دارد، به قطع عضو شخص زنده يا مرده‌اى براى پيوند حكم كند، قطع عضو براى اين منظور جايز، بلكه واجب است.

قطع عضو ميّت مسلمان براى نجات جان مسلمان‌

٣٨٨- اگر حفظ زندگى مسلمانى متوقف بر پيوند عضوى از اعضاى ميّت مسلمان به بدن او باشد، قطع اين عضو و پيوند آن جايز است.

تشويق براى اقدام به دادن عضو