احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٦ - اجرت پزشكى

كه به ديگران سرايت مى‌كند و كتمان آن مفسده اجتماعى مهمى خواهد داشت، نبايد آن را كتمان نمايد بلكه بايد به مراجع مربوطه اطلاع دهد.

١٠٤- در آزمايش‌هايى كه قبل از ازدواج صورت مى‌گيرد، اگر پزشك يا مسئول آزمايشگاه متوجه شود كه شخص معتاد است، گفتن آن به اولياى دختر و يا اگر دختر معتاد است گفتن آن به پسر لازم است. همچنين اگر متوجه شوند شخص داراى مرضى است كه موجب بحران‌هاى خانوادگى و يا اجتماعى مى‌شود- مانند تالاسمى، سفليس، ايدز و ...- اطلاع آن به طرف مقابل و مراجع ذى صلاح لازم است.

١٠٥- در صورتى كه مداواى بيمار متوقف بر افشاى سرّ او باشد، پزشك مى‌تواند به نزديكان او اطلاع دهد ولى بايد به مقدار ضرورت اكتفا نمايد.

١٠٦- در صورتى كه براى شخص فاش شدن بيمارى مخفى‌اش مهم نباشد كتمان آن واجب نيست، امّا اگر گفتن آن غيبت محسوب شود، حرام است.

١٠٧- هرگاه مطّلع شدن بيمار از نوع بيمارى خويش موجب وحشت و در نتيجه تشديد بيمارى و صعوبت علاج يا تسريع در مرگ وى شود، مطّلع ساختن او جايز نيست و همچنين است اگر عدم اطلاع وى موجب تسريع در درمان شود.

١٠٨- هرگاه آگاه نكردن بيمار از نوع بيمارى‌اش موجب بى‌توجهى وى نسبت به درمان بيمارى شود و ضررى از اين جهت به او برسد، آگاه ساختن بيمار از نوع بيمارى‌اش لازم است.

اجرت پزشكى‌