احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٢٠ - وجوب كفّاره

كه خلاف واقع را نگويد. امّا اگر سؤال نكردند، واجب نيست پزشك آنان را مطّلع سازد.

٣٠٣- در فرض فوق اگر پزشك معالج دانست كه اطلاع او به والدين چه بسا باعث شود كه آنان اقدام به سقط جنين كنند، هر چند احتمال هم دارد كه براى درمان و بهبودى جنين نيز اقدام كنند، در چنين موردى پزشك مى‌تواند آنان را از حالت فرزندشان با خبر سازد و اگر والدين بعد از اطلاع يافتن مرتكب سقط جنين بشوند، خودشان مسئول خواهند بود.

٣٠٤- اگر پزشك تشخيص دهد با داروهاى مسكّن قوى، مى‌توان زن باردار را كه از درد خود رنج مى‌برد، تسكين داد ولى احتمال مى‌دهد كه اين داروها بر جنين تأثير منفى- هرچند در آينده- بگذارد، در چنين صورتى پزشك مى‌تواند دارو را براى بيمار تجويز كند ولى بايد او را از عوارض و پيامدهاى احتمالى با خبر سازد تا زن، خود در مورد استفاده از دارو تصميم گيرد.

وجوب كفّاره‌

٣٠٥- با تحقق شرايط ذيل، علاوه بر ديه، كفّاره جمع‌ [١] نيز بر كسى كه سقط جنين مى‌كند، واجب مى‌شود: الف: سقط به صورت عمدى باشد؛ ب: مباشرتاً صورت گرفته باشد؛

[١]- كفّاره جمع، يعنى اين كه شخصى كه اسقاط جنين كرده بايد ١- بنده‌اى را آزاد كند ٢- دو ماه روزه پى‌درپى- كه در مبحث كفّارات مفصلًا مطرح شده است- بگيرد ٣- شصت مسكين را اطعام كند.