احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١١ - طهارت و نجاست

بيشترى برخوردار خواهد بود، زيرا كه فرموده‌اند: «بهترين اعمال آنهايى هستند كه با زحمت بيشترى همراه باشند.»

طهارت و نجاست‌

٥٤٢- مايع ضدّ عفونى كننده‌اى كه هنگام تزريق مصرف مى‌شود، اگر چه حاوى الكل باشد، پاك است امّا اگر از الكل مست‌كننده استفاده شده باشد و يا اينكه محل تزريق آلوده به خون شود بايد جاى آن را آب كشيد.

٥٤٣- زردابه‌اى كه در حال بهبودى زخم در اطراف آن پيدا مى‌شود، اگر معلوم نباشد كه با خون مخلوط است پاك مى‌باشد.

٥٤٤- خونى كه به واسطه كوبيده شدن، زير ناخن يا پوست مى‌ميرد، اگر طورى باشد كه ديگر به آن خون نگويند پاك است و اگر به آن خون بگويند در صورتى كه ناخن يا پوست سوراخ شود، اگر مشقت ندارد بايد براى وضو و غسل خون را بيرون آورند و اگر مشقت دارد بايد اطراف آن را به طورى كه نجاست زياد نشود، بشويند و پارچه يا چيزى مثل پارچه بر آن بگذارند و روى پارچه دستِ تر بكشند و تيمّم هم بكنند.

٥٤٥- اگر انسان نداند كه خون زير پوست مرده يا گوشت به واسطه كوبيده شدن به آن حالت در آمده، پاك است.

٥٤٦- خونى كه از لاى دندان‌ها مى‌آيد، نجس است و خوردن آن حرام مى‌باشد، ولى اگر به واسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود پاك است و فرو بردن آب دهان در اين صورت اشكال ندارد.