احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٢ - صدور گواهى از طرف پزشك

جنون، حمل- باردارى- و نظاير آن، به شرطى كه عادل باشد و شهادتش مستند به حسّ باشد، به عنوان يك شاهد عادل مورد قبول است ولى در امور حدسى و غير محسوس، اگر شهادت به امرى باشد كه در آن خبره است، در صورتى كه عادل هم باشد، به عنوان يك شاهد پذيرفته است، امّا در ساير موارد پذيرفتن شهادت او محل اشكال است.

٤٤٦- در تشخيص مرگ اگر از گفته پزشك- با توجه به اسناد و مدارك- يقين به مرگ كسى پيدا شود و يا دو نفر پزشك عادل به مرگ شخص شهادت دهند، دفن او جايز است. وگرنه بايد تا حصول يقين به مرگ، صبر كرد.

٤٤٧- گواهى پزشك واجد شرايط درباره جنايات و جراحات، در صورتى كه مستند به حسّ باشد به عنوان يك شاهد معتبر است ولى آنچه از روى حدس و گمان پزشك باشد، براى اثبات ديه يا قصاص و ضمانت اعتبار ندارد.

٤٤٨- تشخيص پزشك براى اجراى حدود در اثبات گناهان جنسى مثل زنا يا لواط، كفايت نمى‌كند: و اثبات اين جرايم فقط با شهادت شهود يا اقرار متهم- آن هم با رعايت شرايطى كه در احكام حدود آمده است- و يا با علم و قطع صددرصد قاضى ثابت مى‌شود.

٤٤٩- نظر پزشك با توجّه به اسناد و مدارك در مورد علت بيمارى، اگر موجب اطمينان قاضى شود، حجّت است.

٤٥٠- تجزيه خون جهت تشخيص فرزند و الحاق آن به پدر، از لحاظ شرعى حجّيت ندارد.