احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١٦ - قطع نخاعى

در صورتى كه ممكن باشد و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن ادرار و مدفوع جلوگيرى كند اگر چه هزينه داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد.

٥٦٧- كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن ادرار و مدفوع خوددارى كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد. ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده است، دوباره بخواند.

خون‌ريزى از دهان يا بينى هنگام وضو

٥٦٨- خون آمدن از بينى يا دهان، در موقع وضو موجب بطلان وضو نمى‌شود.

مبتلايان به سينوزيت‌

٥٦٩- كسى كه مبتلا به سينوزيت است اگر وضو با آب گرم براى او ضررى ندارد و تهيه آن ممكن است بايد با آب گرم وضو بگيرد، در غير اين صورت تيمّم كند و هرچند مدت طول بكشد اشكالى ندارد و جاى نگرانى نيست.

قطع نخاعى‌