احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨٦ - حكم عقيم شدن دائمى

و راه ديگرى براى جلوگيرى از حاملگى وجود نداشته باشد، زن مى‌تواند به طور دائمى خود را عقيم نمايد.

٢٠٦- هيچ‌يك از موارد زير نمى‌تواند مجوز عقيم‌سازى دائمى زن يا مرد گردد: الف: ناتوانى از تربيت صحيح اولاد يا ناتوانى از تأمين زندگى آنان؛ ب: مبتلا بودن به بيمارى روانى؛ ج: مسائلى از قبيل تنظيم خانواده؛ د: داشتن فرزند زياد و نخواستن فرزند بيشتر؛ ه: اگر انجام عمل سزارين براى زن ضرورت داشته باشد به اين بهانه كه چون عمل سزارين انجام مى‌دهم و نامحرم به بدن من نگاه مى‌كند، پس خود را عقيم نمايم، نمى‌تواند مجوز اقدام به عقيم‌سازى دائمى گردد؛ و: انجام مكرر عمل سزارين به نحوى كه اگر زن مجدداً حامله شود، ديگر نتواند عمل سزارين انجام دهد؛ ز: داشتن سنّ بالاتر از ٣٥ سال و يا داشتن بيش از پنج مرتبه زايمان و مانند آن.

٢٠٧- در مواردى كه عقيم شدن دائمى براى مرد يا زن جايز نيست، بر پزشك نيز حرام است به اين عمل اقدام نمايد و رضايت و عدم رضايت زن و شوهر و يا اصرار آنان موجب جواز آن نمى‌شود.

٢٠٨- شوهر حق ندارد همسر خود را به جلوگيرى از حاملگى به صورت دائم يا موقت وادار نمايد.

٢٠٩- در مواردى كه عقيم شدن براى زن جايز است، اگر زن بخواهد به طور دائم خود را عقيم نمايد بايد با اجازه شوهر باشد.