احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٥ - ج تهيه جسد و استخوان
٢٣- در صورتى كه تشريحكننده نداند كه ميّت مسلمان است يا غير مسلمان، اگر در كشورهاى مسلمان باشد محكوم به اسلام است و تشريح آن بدون ضرورت [١] جايز نيست ولى اگر در كشورهاى غير مسلمان باشد حكم ميّت غير مسلمان را دارد.
٢٤- هرگاه مسلمانى وصيّت كند كه جسد او را بعد از مرگ تشريح كنند، چنين وصيّتى نافذ نيست؛ آرى اگر بر تشريح يك امر اهمّى مترتّب شود از قبيل اينكه جسد اين شخص داراى مرضى خاص بوده كه غير از راه تشريح نمىتوانند به آن پى ببرند تا براى معالجه ديگران استفاده نمايند، در اين صورت تشريح جايز است.
٢٥- در مواردى كه تشريح جسد مسلمان جايز نيست، اگر اولياى او اجازه تشريح جسدش را بدهند، بازهم تشريح جسد حرام است.
ج: تهيه جسد و استخوان
٢٦- اگر تهيه جسد غير مسلمان براى آموزش و تشريح ممكن است بايد تهيه كنند تا از تشريح جسد مسلمان جلوگيرى شود، هرچند مستلزم تأمين بودجه و خريد از كشورهاى ديگر باشد.
٢٧- نبش قبر مسلمانان براى تهيه استخوان جهت تشريح جايز نيست مگر اين كه نياز فورى و ضرورى پزشكى براى دستيابى به آنها وجود داشته باشد و دسترسى به استخوان ميّت غير مسلمان هم ممكن نباشد.
[١]- مقصود از كلمه «ضرورت» اين است كه حفظ جان مسلمان بر آن متوقّف باشد.