احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣٨ - سجده كسى كه در پيشانى، دمل دارد

مى‌تواند در حالى كه نشسته است، كمى خم شود يا در حالى كه ايستاده است با سر اشاره كند، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره نمايد و احتياط مستحب آن است كه نماز ديگرى هم بخواند و موقع ركوع آن بنشيند و هر قدر مى‌تواند، براى ركوع خم شود.

ناتوانى از سجده كامل‌

٦٥٨- در سجده بايد كف دست را بر زمين بگذارد ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد، و اگر پشت دست ممكن نباشد، بايد مچ دست را بگذارد، و چنانچه آن را هم نتواند، بايد تا آرنج، هر جا را كه مى‌تواند بر زمين بگذار و اگر آن هم ممكن نيست، گذاشتن بازو كافى است.

٦٥٩- كسى كه مقدارى از شست پايش بريده، بايد بقيه آن را بر زمين بگذارد و اگر چيزى از آن نمانده، يا اگر مانده خيلى كوتاه است، بايد بقيه انگشتان را بگذارد و اگر هيچ انگشت ندارد، بايد هر مقدارى كه از پا باقى مانده بر زمين بگذارد.

سجده كسى كه در پيشانى، دمل دارد

٦٦٠- اگر در پيشانى دمل و مانند آن باشد، چنانچه ممكن است، بايد با جاى سالم پيشانى سجده كند و اگر ممكن نيست بايد زمين را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را به مقدارى كه براى سجده كافى باشد، بر زمين بگذارد.

٦٦١- اگر دمل يا زخم، تمام پيشانى را گرفته باشد، بايد به يكى از دو