احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١٤ - وضوى وسواسى

نبودن آن خيلى شك كند، نبايد به شكّ خود اعتنا نمايد.

وضوى مسلوس و مبطون‌ [١]

٥٥٧- اگر انسان مرضى دارد كه ادرار او قطره‌قطره مى‌ريزد يا نمى‌تواند از بيرون آمدن مدفوع جلوگيرى كند، اگر يقين دارد كه از اول تا آخر نماز، به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن، مهلت پيدا مى‌كند بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مى‌كند بخواند و اگر وقت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى كه مهلت دارد، فقط كارهاى واجب نماز را بجاآورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك كند.

٥٥٨- اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمى‌كند و در بين نماز چند دفعه ادرار از او خارج مى‌شود، اگر براى او حرجى نيست يعنى سختى كه معمولًا تحمل نمى‌شود در آن نباشد بايد ظرف آب را كنار خود بگذارد و هر وقت ادرار از او خارج شد بنابر احتياط واجب وضو بگيرد و بقيّه نماز را بخواند.

٥٥٩- كسى كه مدفوع او به طورى پى‌درپى خارج مى‌شود، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، بايد بعد از هر دفعه وضوى خود را تكرار كند تا وقتى كه براى او حرجى باشد.

٥٦٠- كسى كه پى‌درپى ادرار از او خارج مى‌شود، اگر در بين دو نماز قطره بولى از او خارج نشود، مى‌تواند با يك وضو هر دو نماز را بخواند و

[١]- مقصود از «مسلوس و مبطون» كسى است كه نتواند از بيرون آمدن ادرار و مدفوع خود جلوگيرى كند.