احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤٠ - شرايط امام جماعت

٦٦٥- اگر- به خاطر بيمارى رعشه و مانند آن- پيشانى، بى‌اختيار و به طور مكرر از جاى سجده بلند شود، چنانكه ممكن باشد، بايد نگذارد دوباره به جاى سجده برسد و اين را يك سجده حساب كند، چه ذكر سجده را گفته باشد يا نه. و اگر نتواند سر را نگه دارد و بى‌اختيار- مكرراً- به جاى سجده برسد، روى هم يك سجده حساب مى‌شود و اگر ذكر نگفته باشد، بايد بگويد.

سرفه، آروغ و آه در نماز

٦٦٦- سرفه كردن و آروغ زدن و آه كشيدن در نماز اشكال ندارد، ولى گفتن آخ و آه و مانند اينها كه دو حرف است، اگر عمدى باشد، نماز را باطل مى‌كند.

شرايط امام جماعت‌

٦٦٧- اگر كسى مرضى دارد كه نمى‌تواند از بيرون آمدن ادرار و مدفوع خوددارى كند، بنا بر احتياط واجب نمى‌شود به او اقتدا كرد.

٦٦٨- بنا بر احتياط واجب كسى كه مرض خوره يا پيسى دارد، نبايد امام جماعت بشود.

٦٦٩- اگر كسى به خاطر عذرى با تيمّم يا با وضوى جبيره‌اى نماز بخواند، مى‌شود به او اقتدا كرد، امّا اگر به جهت عذرى با لباس نجس نماز مى‌خواند، بنا بر احتياط واجب نبايد به او اقتدا كرد.