احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣٥ - نشستن در نماز

٦٤٤- مكان نمازگزار اگر نجس است، نبايد به آن اندازه تَر باشد، كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد، ولى جايى كه پيشانى را بر آن مى‌گذارد، اگر نجس باشد، حتى در صورت خشك بودن آن، نماز باطل است و احتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار اصلًا نجس نباشد.

كيفيّت نماز بيمار

نشستن در نماز

٦٤٥- اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود، بايد بنشيند و اگر از نشستن هم عاجز شود بايد بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته، بايد چيزى نخواند.

٦٤٦- تا انسان مى‌تواند ايستاده نماز بخواند، نبايد بنشيند، مثلًا كسى كه در موقع ايستادن، بدنش حركت مى‌كند، بايد به چيزى تكيه دهد، يا بدنش را كج كند- يا خم شود يا پاها را بيشتر از معمول گشاد بگذارد- و به هر نحو كه مى‌تواند، ايستاده نماز بخواند. ولى اگر به هيچ قسم، حتى مثل حال ركوع هم نتواند بايستد، بايد راست بنشيند و نشسته نماز بخواند.

٦٤٧- تا انسان مى‌تواند بنشيند، نبايد خوابيده نماز بخواند و اگر نتواند راست بنشيند، بايد هر طور كه مى‌تواند بنشيند و اگر به هيچ قسم نمى‌تواند بنشيند، بايد به طورى كه در احكام قبله گفته شد، به پهلوى راست بخوابد و اگر نمى‌تواند، به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نيست به پشت بخوابد، به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

٦٤٨- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، اگر در بين نماز بتواند بايستد بايد مقدارى را كه مى‌تواند، ايستاده بخواند ولى تا بدنش آرام نگرفته، بايد