احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٨٨ - ضمانت در تجويز دارو

٤٥٥- اگر آزمايشگاه اشتباهى را مرتكب شود و ضررى متوجه بيمار گردد، كسى كه اشتباه كرده است ضامن خواهد بود.

٤٥٦- اگر پزشك معالج در فهم آزمايش اشتباه كند و موجب ضرر و آسيبى به بيمار گردد، مسئول است، مگر اين كه از اول شرط عدم ضمان كرده باشد.

ضمانت پزشك در تشخيص‌

٤٥٧- اگر پزشك، بيمارى را تشخيص ندهد و امكان ارجاع به پزشك متخصص هم نباشد، پزشك معالج تكليفى نسبت به تجويز دارو ندارد، هرچند منجرّ به مرگ بيمار شود.

٤٥٨- اگر پزشك معالج بيمارى را درست تشخيص ندهد و اقدام به معالجه كند و ضررى به بيمار برسد، ضامن است.

٤٥٩- اگر پزشك معالج بيمارى را تشخيص ندهد، ولى احتمال تأثير دارويى را بدهد و يقين داشته باشد كه آن دارو ضررى ندارد و اقدام به معالجه كند، چنانچه آسيبى به بيمار برسد، پزشك ضامن است.

٤٦٠- اگر پزشك براى تشخيص بيمارى، راه‌هاى پرهزينه و پرعوارض، مانند سى‌تى‌اسكن را لازم دانسته و تجويز كند، در صورت آگاه كردن بيمار از عوارض احتمالى آن، مسئول نخواهد بود.

ضمانت در تجويز دارو

٤٦١- اگر پزشك اطمينان دارد كه دارو و يا ساير اقدامات درمانى مضر، با همه مضرّاتش براى بيمار لازم است آن را تجويز كند، اگر با شرط برائت‌