احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥١ - آزمايش هاى تحقيقاتى

٧٧- اگر پزشك بعد از دقت كامل، بعضى از آزمايش‌ها يا طرق تشخيصى ديگر را براى بيمار لازم بداند كه مطمئناً براى او ضررهايى دارند- مانند.. سى‌تى‌اسكن، نمونه‌بردارى از كبد و كليه و نظاير آن- در صورتى كه پزشك، بيمار يا ولىّ او را از عوارض احتمالى آن آگاه سازد و شرط عدم ضمان كند، ضامن نخواهد بود.

آزمايش‌هاى تحقيقاتى‌

٧٨- آزمايش‌هاى تحقيقاتى از هر نوعى كه باشند، تا اندازه‌اى كه خطر جانى و ضرر مهم يا ارتكاب حرامى را به همراه نداشته باشد در صورت رضايت آزمايش شونده، اشكال ندارد.

٧٩- رضايت بيمار و اجازه او براى آزمايش‌هاى تحقيقاتى لازم است، هر چند آن آزمايش براى بيمار كاملًا بى‌ضرر يا كم‌ضرر باشد و در اين جهت فرقى بين مسلمان و كافر و اسيران و محكومان به اعدام و ... نيست.

٨٠- آزمايش كردن داروها بر روى انسان و بررسى آنها اگر موجب ضرر شود جايز نيست مگر در دو صورت: الف: آن كه خطر جانى و ضرر قابل ملاحظه‌اى نداشته باشد و شخص نيز به انجام آن آزمايش راضى باشد؛ ب: آن كه حفظ جان يا سلامت مسلمانان- هر چند در آينده- متوقف بر اين آزمايش باشد و با اجازه مجتهد جامع الشرائط انجام گيرد.

٨١- اگر در ضمن آزمايش معلوم شود كه تحقيقات براى داوطلب ضرر جانى دارد و يا سلامت او را به خطر مى‌اندازد، بايد بلافاصله آزمايش متوقف گردد.