تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٦ - شرحها

کلمه‌ها

انفال: نفل (بر وزن عقل): زیادت. نماز نافله را از آن نافله گویند که زائد بر واجب است ایضا به معنای عطیه آید که زائد بر استحقاق است، نفل (بر وزن شرف) به معنی غنیمت، هبه و زیادت است جمع آن انفال می‌باشد مثل سبب و اسباب، مراد از آن در آیه غنائم جنگی است که زائد بر مقصود از جنگ است که مراد از جنگ دفاع از اسلام و گسترش آنست.
ذات: مؤنث «ذو» به معنی صاحب است «ذات الصدور» آنچه در سینه‌ها است. ذاتَ بَیْنِکُمْ: آنچه در میان شماست.
وجلت: وجل (بر وزن شرف): خوف. راغب آن را احساس خوف گفته است.

شرحها

نقل است که در جنگ بدر یاران رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله به سه قسمت تقسیم می‌شدند، گروهی در اطراف خیمه آن حضرت بودند مبادا که به او حمله شود، گروهی در پی جمع کردن غنائم بودند و گروهی فراریان را تعقیب می‌کردند تا اسیران را گرفتند و غنائم به دست آوردند، آن گاه در زمینه غنائم اختلاف نموده و از آن حضرت از حکم غنائم سؤال کردند [١]، ظاهرا اختلاف از آن جهت بود که رزمندگان می‌گفتند: همه غنائم از آن ماست و به آنها که در محافظت خیمه آن حضرت صلّی اللَّه علیه و آله بودند چیزی نمی‌رسد، محافظین می‌گفتند فقط برای حفظ جان پیامبر در آنجا بودیم نه اینکه از جنگ باکی داشته باشیم، در این آیات آمده