تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٢ - شرحها

ذا النون و صاحب الحوت از او یاد شده است.
کشفنا: کشف: اظهار کردن و از بین بردن «کشفنا» زایل کردیم.
رجس: پلید.
تغنی: غنی: کفایت. بی نیازی. اغناء: کفایت کردن. بی نیاز کردن.
النذر: نذر (بر وزن رسل) گاهی مصدر است بمعنی انذار و اغلب جمع نذیر (انذار کننده) آید چنان که در آیه فوق.

شرحها

در این آیات به مطالبی که در این سوره گذشت از قبیل مبدء و معاد و قصص انبیاء و غیره استدلال شده و آن اینکه ای پیامبر اگر در اینها شک داری از کسانی که به کتابهای آسمانی آشنائی دارند بپرس خواهی دید که می‌گویند پیامبران گذشته نیز چنین چیزها گفته‌اند.
سپس گفته شده: تا خدا نخواهد کسی ایمان نخواهد آورد و تو کسی را به ایمان مجبور نتوانی کرد، مشیت خدا به ایمان کسانی تعلّق خواهد یافت که اهل عقل و فهم‌اند نه آنهایی که رجس و پلیدی گناهان، آنها را گرفته است، در آخر آمده: این مردم منتظر پیشامدهای دیگران هستند در آن صورت نیز، پیامبران و مؤمنان نجات خواهند یافت و کافران گرفتار خواهند شد.
در ضمن آیات، ماجرای نجات قوم یونس علیه السّلام آمده است و آن اشاره است به اینکه منکران پیامبران حتی در وقت نزدیک شدن عذاب می‌توانند با بازگشت به سوی خدا نجات یابند.
٩٤- فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جاءَکَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ.