تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١١٣ - کلمهها

کلمه‌ها

استجیبوا: اجابت و استجابت هر دو به معنی قبول و اطاعت است.
یحییکم: حی: زنده. احیاء: زنده کردن: منظور از آن در آیه حیات ایمانی است.
یحول: حول: تغیر و انفصال. «یحول»: فاصله قرار می‌دهد و حائل ایجاد می‌کند.
تحشرون: حشر: جمع کردن «تحشرون»: جمع کرده می‌شوید.
فتنة: فتنه: آنست که چیزی به وسیله آن امتحان شود، به خود امتحان و به لازم امتحان که شدت و عذاب است و نیز به ضلالت و شرک گفته می‌شود، منظور از آن در آیه عذاب و گرفتاری است.
تصیبن: صوب: نزول، قصد. اصابه: درک و یافتن، طلب و اراده، «لا تصیبن» نمی‌رسد و نمی‌گیرد.
خاصه: خاصه ضد عامه درباره چیزی است که به فردی یا قومی مخصوص باشد آن در آیه به معنی تنها و فقط است.
مستضعفون: ضعیف: ناتوان. مستضعف کسی که عوامل خارجی و دیگران او را ناتوان و بیچاره کرده‌اند.
یتخطفکم: خطف: ربودن. به سرعت اخذ کردن. همچنین است تخطف. «ان یتخطفکم» اینکه برباید شما را.