تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤ - اشاره

[سوره الأعراف (٧): آیات ١٧٥ تا ١٧٩]

اشاره

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذِی آتَیْناهُ آیاتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ فَکانَ مِنَ الْغاوِینَ (١٧٥) وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَی الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ یَلْهَثْ ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ (١٧٦) ساءَ مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ أَنْفُسَهُمْ کانُوا یَظْلِمُونَ (١٧٧) مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِی وَ مَنْ یُضْلِلْ فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ (١٧٨) وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ (١٧٩)
١٧٥- بخوان بر یهود خبر مهم آن کس را که باو آیات خود را دادیم (ولی) از آنها بیرون شد (کنار رفت) شیطان او را تعقیب کرد تا از آنان شد که در راه هلاکتند.
١٧٦- اگر می‌خواستیم او را به وسیله آن آیه‌ها رفعت می‌دادیم ولی او به لذات دنیا میل کرد، حکایت او حکایت آن سگ است که اگر به او حمله کنی زبانش را بیرون می‌آورد و اگر ترکش کنی باز زبانش را بیرون می‌آورد، این است حکایت کسانی که آیات ما را تکذیب کرده‌اند، آن قصه را حکایت کن تا بیاندیشند.
١٧٧- بد است حکایت گروهی که آیه‌های ما را تکذیب کردند، آنها فقط به خود ستم می‌کردند.