تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨ - شرحها

کلمه‌ها

حاضرة: حاضرة البحر یعنی مجاور دریا (قریه‌ای که در کنار دریا بود).
یعدون: عدو: تجاوز «یعدون» تجاوز می‌کردند از دستور خدا.
سبت: بریدن «سبت الشی‌ء: قطعه» سبت یهود همان قطع عمل در شریعت موسی بود و آن در روز شنبه است که می‌بایست در آن روز دست از کار بکشند.
حیتانهم: حوت: ماهی، جمع آن حیتان است.
شرعا: شرع راه آشکار. شارع: آشکار، جمع آن شرع است.
معذرة: عذر و معذرت: پوزش.
بئیس: بؤس و بأس: شدت و سختی. بئیس: شدید و سخت.
عتوا: عتو: طغیان شدید «عتوا»: طغیان و سرپیچی کردند.
قردة: قرد (بر وزن جسر) میمون. جمع آن قرده است.
خاسئین: خسأ طرد شدن و طرد کردن. «خاسئین»: رانده شدگان.

شرحها

در این آیات جریان اصحاب سبت به طور مشروح بررسی شده است که در بقره/ ٦٥ به طور اختصار ذکر شده و در سوره نساء و نحل به آن اشاره شده است.
مشروح قضیه آن است که: بر یهود واجب بود روزهای شنبه را دست از کار کشیده و به استراحت بپردازند، از قرآن مجید معلوم می‌شود که این حکم ابتداء مانند حکم روز جمعه در اسلام، وجوبی نداشته ولی در اثر اختلاف در محترم شمردن و محترم نشمردن بر آنها واجب گشته است: إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ