تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٠ - حیات و مرگ در دست خداست

یک قضیه یا دو قضیه:

به نظر بعضی میقاتی که در این آیات آمده غیر از میقات چهل شبانه روزی موسی است، گفته‌اند: پس از جریان گوساله پرستی آن هفتاد نفر با حضرت موسی برای اظهار توبه به میقات آمدند ولی از موسی خواستند که خدا را آشکارا به آنها نشان دهد، در نتیجه آن جریان پیش آمد اما چنان که در اول گفته شد ظاهرا هر دو قضیه یکی است گر چه برای هیچ یک دلیل روشنی از قرآن و روایات نمی‌توان پیدا کرد.

حیات و مرگ در دست خداست:

جمله یُحیِی وَ یُمِیتُ و نظائر آن از یک واقعیت بزرگی حکایت دارد و آن اینکه حیات از آثار ماده نیست و افاضه‌ای است از جانب خدا. خداست که به ماده جان می‌دهد و از ماده جان می‌ستاند ابراهیم علیه السّلام در مقابل نمرود طاغی می‌گوید:
رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ بقره/ ٢٥٨ و نیز خدا می‌فرماید: الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیاةَ ملک/ ٢ و نیز حالت قبلی و بعدی انسان را چنین بیان می‌کند: کَیْفَ تَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْیاکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ بقره/ ٢٨.
در سوره یونس فرموده: هُوَ یُحیِی وَ یُمِیتُ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ/ ٥٦، خالق ماده و حیات خداست ولی ماده حیات ندارد، حیات از آثار ماده نیست، هیچ عنصر مادی به تنهایی دارای حیات و زندگی نیست و خاصیت حیاتی ندارد، وقتی که دو عنصر یا بیشتر را با هم ترکیب کنیم هر یک مقداری از اثر خود را به دیگری می‌دهد، یک اثر مشترک به وجود می‌آورند مانند «سکنگبین» ولی وقتی که در هیچ یک از دو عنصر حیات وجود ندارد، چطور ترکیب آنها حیات را به وجود می‌آورد؟