تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤١٢ - اشاره

[سوره یونس (١٠): آیات ٧١ تا ٧٤]

اشاره

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ یا قَوْمِ إِنْ کانَ کَبُرَ عَلَیْکُمْ مَقامِی وَ تَذْکِیرِی بِآیاتِ اللَّهِ فَعَلَی اللَّهِ تَوَکَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَکُمْ وَ شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ لا یَکُنْ أَمْرُکُمْ عَلَیْکُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَیَّ وَ لا تُنْظِرُونِ (٧١) فَإِنْ تَوَلَّیْتُمْ فَما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَی اللَّهِ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِینَ (٧٢) فَکَذَّبُوهُ فَنَجَّیْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِینَ (٧٣) ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلاً إِلی قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَیِّناتِ فَما کانُوا لِیُؤْمِنُوا بِما کَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ کَذلِکَ نَطْبَعُ عَلی قُلُوبِ الْمُعْتَدِینَ (٧٤)
٧١- بخوان بر آنها حکایت نوح را، آن دم که به قوم خود گفت: ای قوم من. اگر مقام من و یاد آوردنم آیات را، بر شما گران است، بر خدا اعتماد کرده‌ام، کارتان و یارانتان را یک جا کنید تا سپس کارتان بر شما مایه اندوه نشود سپس به سوی من برخیزید و مهلتم ندهید.
٧٢- اگر از قبول من اعراض کردید (باکی نیست که) از شما مزدی نخواسته‌ام، مزدم فقط بر عهده خداست و مأمورم که از مسلمین باشم.
٧٣- نوح را تکذیب کردند، او را با یارانش در کشتی نجات دادیم و جانشینان کردیم و کسانی را که آیات ما را تکذیب کرده بودند غرق نمودیم، بنگر عاقبت انذار شدگان