تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٧ - اشاره

[سوره الأعراف (٧): آیات ١٦٣ تا ١٦٦]

اشاره

وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتِیهِمْ کَذلِکَ نَبْلُوهُمْ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ (١٦٣) وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِکُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِیداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلی رَبِّکُمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ (١٦٤) فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذِینَ یَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِینَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِیسٍ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ (١٦٥) فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئِینَ (١٦٦)
١٦٣- از یهود بپرس از جریان شهری که در کنار دریا بود و در حرمت سبت تعدی می‌کردند و ماهیهایشان روز قطع عمل آشکارا می‌آمدند و روزی که شنبه نمی‌گرفتند نمی‌آمدند، بدینسان به سزای فسقی که می‌کردند امتحانشان می‌کردیم.
١٦٤- و چون گروهی از آنها گفتند: چرا قومی را که خدا هلاکشان می‌کند و یا به عذاب سختی دچارشان می‌کند پند می‌دهید؟ گفتند: برای عذرجویی به پروردگارتان و تا شاید از این کار بپرهیزند.
١٦٥- و چون چیزهایی را که تذکرشان داده بودند از یاد بردند، کسانی را که از بدی نهی می‌کردند نجات دادیم و آنها را که ستم کرده بودند به سزای فسقشان به عذاب سختی گرفتیم.
١٦٦- پس چون از آنچه نهی شده بودند سر پیچیدند، به آنها گفتیم: میمونهای رانده شده شوید.