تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤٦ - شرحها

کلمه‌ها

احکمت: حکم در اصل به معنی منع یا منع از فساد و قضاوت است. احکام:
استوار و متقن کردن. حکیم کسی است که مانع از فساد باشد و و کار را محکم و متقن انجام بدهد «الحکیم: المتقن للامور» جمله «احکمت» به معنی محکم شده و محفوظ شده از باطل و مانند آن است.
فصلت: فصل بریدن و جدا کردن به طوری که ایجاد فاصله شود. تفصیل:
متمایز کردن. تفصیل کلام روشن کردن آنست «فصلت»: روشن شده است.
لدن: (بر وزن عضد) ظرف زمان و مکان است و به مکان نزدیک دلالت دارد مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ: از جانب و از نزد حکیم.
اجل: (بر وزن شرف) مدت و آخر مدت (قاموس قرآن) مسمی: تسمیه شده نامیده شده «معین».
فضل: زیادت. ضد نقص. «الفضل: الزیادة عن الاقتصاد» (احسان).
مرجعکم: مرجع (بکسر- ج) مصدر میمی است به معنای رجوع و بازگشت.

شرحها

آیات چهارگانه که مقدمه سوره هستند، بیان من کنند که: قرآن یک کتاب محکم و مصون از باطل و روشن شده از جانب خداست، به شما فرمان می‌دهد که فقط خدا را بپرستید. و به خدا رو آورید که آن سبب ادامه نعمت است و گرنه عذاب در کمین شماست و بازگشت همه شما به سوی خداست.