تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٢ - نظری به سوره مبارکه
سوره انفال
اشاره
در مدینه نازل شده و هفتاد و پنج آیه است
نظری به سوره مبارکه
١- انفال هشتاد و هشتمین سوره است که بعد از سوره بقره در مدینه نازل
گردید، در میان سورههای مدنی دومین سوره میباشد، مطالب آن نشان میدهد که
در سال دوم هجری بعد از جنگ تاریخی «بدر» نازل شده است در ترتیب فعلی قرآن
مجید سوره هشتم میباشد.
٢- تعداد آیات آن بقول قارئان کوفی هفتاد پنج و
بقول قارئان حجاز و بصره هفتاد شش است [١] چنان که بارها گفتهایم قول
کوفی قابل قبول است که توسط عاصم بن ابی النجود به امیر المؤمنین صلوات
اللَّه علیه میرسد، سید صدر در «تأسیس الشیعه» و محدث قمی در سفینة البحار
(عصم) نقل کردهاند: عاصم بن ابی النجود قرآن را بر ابو عبد الرحمن سلمی و
او همه قرآن را بر امیر المؤمنین علیه السّلام خوانده است.
خازن در تفسیر خویش گوید: این سوره دارای هزار و هفتاد و پنج کلمه و پنج هزار و هشتاد حرف است و اللَّه العالم.
٣- تسمیه آن به «انفال» ظاهرا به علت وقوع این کلمه و احکام آن در
[١] قارئان شام هفتاد و هفت شمردهاند.