تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٧٩ - کلمهها

کلمه‌ها

نوح: اولین پیغمبر از پیغمبران اولوا العزم و صاحب شریعت است، نام مبارکش چهل سه بار در قرآن مجید ذکر شده و مشروح احوالش در این سوره آمده است.
ملاء: مل‌ء (بفتح میم): پر کردن و بکسر آن، مقداری را گویند که ظرفی را پر کند، ملاء اشراف قوم را گویند که هیبتشان قلوب را پر کند و ظاهرشان چشم‌ها را، به معنی جماعت نیز آید، ظاهرا منظور از آن معنای اول است.
اراذلنا: رذل: دون و خسیس و پست (آنکه بحساب نیاید). ارذل: پستتر جمع آن اراذل است.
بادی الرأی: بادی را بعضی «بادء» با همزه و بعضی «بادی» با یاء آخر قرائت کرده‌اند بنا بر قرائت اول، آن از بدء به معنی شروع است و بنا بر قرائت دوم از بدو بمعنای ظهور و آشکار شدن می‌باشد منظور از «بادی الرأی» اول رأی و رأی ناپخته است یعنی: بدون رأی پخته از تو پیروی کرده‌اند.
عمیت: عمی: کوری. فقدان بصیرت. تعمیه: مخفی کردن فَعُمِّیَتْ عَلَیْکُمْ یعنی بر شما مخفی و مشتبه شده است.
نلزمکموها: لزم، لزوم، لزام: ثبوت و دوام. الزام: اثبات و ایجاد دوام.