تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٥ - کلمهها

١٧٨- هر کس خدا هدایتش کند او هدایت شده حقیقی است و هر که خدا گمراهش گرداند آنها زیانکارانند.
١٧٩- حقا که بسیاری از جن و انس را برای جهنم آفریده‌ایم که قلب دارند ولی با آن قلبها درک نمی‌کنند، آنها را چشمهایی است که با آنها نمی‌بینند و آنها را گوشهایی است که نمی‌شنوند، آنها مانند بهائم بلکه گمراهتر از آنها هستند آنها به تمام معنی غافلند.

کلمه‌ها

نبأ: خبر مهم. خبر پر فائده. نبوت از آن مشتق است.
انسلخ: انسلاخ: خارج شدن فَانْسَلَخَ مِنْها: از آنها خارج شد، اصل آن سلخ به معنی کندن پوست گوسفند است (قاموس قرآن) غاوین: غی و غوایه: رفتن به راه هلاکت. غوی: کسی که در راه هلاکت است، جمع آن غاوون می‌باشد (آنان که در راه هلاکتند).
اخلد: اخلاد: ملازمت همیشگی. أَخْلَدَ إِلَی الْأَرْضِ یعنی به زمین چسبید، آن کنایه است از میل به لذات دنیا و دنیا پرستی.
تحمل: تحمل در اینجا از حمله است نه حمل، إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ اگر حمله کنی به آن.
یلهث: لهث آن است که سگ زبانش را از عطش بیرون آورد، به قول بعضی از عطش یا رنج یا خستگی با تنفس شدید، در آیه معنای دوم مناسب است.
مثل: مثل مثله در اینجا به معنی صفت و حکایت است.
قصص: قصص بر وزن شرف به معنی قصه و نقل قصه اسم و مصدر هر دو آمده است بعضی آن را جمع و بعضی مفرد گفته‌اند «فاقصص