تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٦٤ - شرحها

جمع آن در قرآن اسری و اساری آمده است.
یثخن: ثخن (بر وزن عنب): غلیظ شدن. محکم شدن (مثل غلیظ شدن شیره مثلا) اثخان: نیرومند کردن و سنگین کردن، مراد از آن در آیه نیرومند و قوی کردن است «حتی یثخن» تا خود را نیرومند کند.
عرض: (بر وزن شرف) متاع دنیا. هر چیز ناپایدار را عرض گویند.
امکن: گویند: «امکن منه» یعنی بر او تسلّط یافت.

شرحها

در تعقیب جریان سرنوشت ساز بدر، در این آیات آمده که پیامبر خدا بر نیروی خداوند و پشتیبانی ملّت تکیه کند، این یک امر بسیار مهمی است که رهبر توحید از خدا استمداد کند و بر ملّت مسلمان امیدوار باشد چنان که در انقلاب اصیل ایران دیده شد. آن گاه این مسئله به میان آمده که یک رزمنده با ایمان و با هدف با ده نفر بی ایمان و بی هدف برابر است و بر آنها غلبه می‌کند آری آنکه کشته شدن و کشتن را غلبه می‌داند با ده نفر که جز به دنیا و زندگی مادی نمی‌اندیشد برابر است، آن گاه مسئله اسیران جنگی بدر به میان آمده که کشتن آنها و یا غرامت گرفتن از آنها مورد گفتگو بوده است سپس به اسیران غرامت داده خطاب شده که اگر ایمان آورند به صلاحشان خواهد بود.
٦٤- یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ.
استمداد از خدا و اتکال به خدا و پشتیبانی مردان هدفدار و با مکتب، دو عامل بزرگ پیروزی هستند، اما در واقع یک عامل و آن خداست زیرا مردان مؤمن از ایمان و عقیده استفاده می‌کنند، در واقع، پیامبر و مؤمنان هر دو از