تبليغ دين از منظر دين
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ٨٥

شما به مقدار توانايى خود به مهم‌ترين آنها بپردازيد، از جمله: خدمات علمى و آموزشى، كمك‌هاى مالى و مادى به نيازمندان، مشاركت در كارهاى خيريه. بهترين كارهاى خوب كه همواره مى‌توانيد انجام دهيد عبارت اند از: خيرخواهى و نيك انديشى، سلام كردن به همه، گفتار و معاشرت نيكو، مشاوره و راهنمايى مردم در امور دينى، سياسى، تحصيلى، شغل، ازدواج و ... در موارد نياز به احسان، پدر و مادر، نزديكان، همسايگان، مؤمنان و نيكان از اولويت برخوردارند. ٢٢. عفو و بخشش‌ خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ (اعراف: ١٩٩) عفو پيشه كن و به نيكى فرمان ده و از نادانان روى بگردان. عفو و بخشش به معناى گذشت كردن، بخشودن، از گناه يا تقصير كسى در گذشتن (با قدرت بر انتقام) است. «١» بدى را بدى سهل باشد جزا اگر مردى احْسِنْ الى‌ مَنْ اساءَ بهترين اخلاق‌ از ديگر اوصاف نيكوى شما پيام گزار دينى بايد گذشت از تقصير ديگران و ناديده گرفتن خطاهاى آنان باشد، تا بدين وسيله روح صفا و صميميت و همكارى و هميارى را در جامعه بگسترانيد. رسول گرامى اسلام (ص) در حديثى عفو و بخشش را بهترين اخلاق دنيا و آخرت مى‌شمارد و مى‌فرمايد: آيا شما را از بهترين اخلاق دنيا و آخرت آگاه نسازم؟ پيوند با كسى كه با تو قطع رابطه نموده، احسان به كسى كه تو را محروم ساخته، و گذشت از كسى كه به تو ظلم كرده است. «٢» در برخى از روايات، درباره نزول آيه شريفه‌اى كه در ابتداى اين گفتار ملاحظه نموديد چنين مى‌خوانيم: رسول خدا (ص) معناى اين آيه را از جبرئيل سؤال كرد [كه چگونه با مردم‌