نيكى و مهربانى باشد و از هر نوع منّت و آنچه باعث رنجش و ناراحتى شخص مورد احسان مى‌باشد. خوددارى گردد. «١» از آنجا كه انسان هميشه اميد احسان از آفريدگار مهربان دارد و از پيشگاه او هر گونه خير و نيكى را تقاضا مى‌كند، سزاوار است تقاضاى صريح يا تقاضاى حال ديگران را ناديده نگيرد و بى تفاوت از كنار آنها نگذرد. قرآن كريم مى‌فرمايد: [ ٧٧ ]) ... و همان گونه كه خدا به تو نيكى كرده، نيكى كن. پروردگار جهان گاه مواهب بسيارى به انسان مى‌دهد كه در زندگى شخصى‌اش نياز به همه آنها ندارد. مثلًا انديشه‌اى توانا مى‌دهد كه براى اداره يك كشور كارساز است؛ دانشى مى‌دهد كه يك جامعه مى‌تواند از آن استفاده كند؛ اموال و ثروتى مى‌دهد كه براى اجراى برنامه‌هاى بزرگ اجتماعى كافى است. مفهوم ضمنى اين گونه مواهب الهى آن است كه همه اينها فقط براى استفاده شخصى آن فرد نيست، بلكه او وكيل خداى متعال در رساندن آن مواهب به ديگران است. آفريدگار جهان اين نعمت‌ها را به او داده كه به دست او بندگانش را اداره كند. بنابراين نبايد فراموش كند و همانگونه كه خداوند به او نيكى كرده، او نيز بايد به ديگران نيكى كند، وگرنه مواهبش را از او خواهد گرفت. «٢» ره نيك مردان آزاده گير چو ايستاده‌اى دست افتاده گير كسى نيك بيند به هر دو سراى كه نيكى رساند به خلق خداى «٣» احسان‌هايى كه تبليغ دين از منظر دين ٨٩ الف: ويژگى‌ها: ..... ص : ٤٧ مى‌توانيد انجام دهيد به تناسب موقعيت‌هاى مختلفى كه در آن قرار مى‌گيريد، ضرورت‌ها و نيازهاى فورى و مهم مردم و مخاطبان خود را شناسايى نماييد و در جهت رفع آنها بكوشيد. اين نيازمندى‌ها به تناسب افراد و شرايط زمانى و مكانى ممكن است معنوى، علمى و يا مادى باشند.