جدا از تحريف و خرافات عرضه گردد هرگز با موازين علمى و عقلى در تعارض واقع نمى‌شود. «١» ٣- محرك عواطف بودن‌ پيام در عين عقلانى بودن بايد محرك عواطف و احساسات باشد. كانون احساسات آدمى بخشى ديگر از ساختار انسان است كه در او به وديعت نهاده شده است. عقل به منزله چراغى است كه گذرگاه زندگى را روشن و انسان را از گمراهى مصون مى‌دارد ولى نيروى محرك در اين گذرگاه احساسات است و بايد اذعان نمود كه تأثير احساسات و عواطف آدمى در گرداندن چرخ زندگى كمتر از عقل نيست و حتى در مواردى عواطف انسانى گوى سبقت را مى‌ربايد. پيامبران الهى براى اجراى برنامه‌هاى آسمانى از اين احساسات بشرى غافل نبوده‌اند و كوشش كرده‌اند كه با جلب آنها پيام خود را بهتر منتقل كنند. قرآن كريم مى‌فرمايد: وَاذْكُر فِى الْكِتابِ ابراهيمَ انَّهُ كانَ صِدّيقاً نَبِيّاً اذْ قالَ لِابيهِ يا ابَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ وَ لا يُبصِرُ وَ لا يُغْنى‌ عَنْكَ شَيْئاً. يا ابَتِ انّى‌ قَدْ جاءَنى‌ مِنَ الْعِلْمِ ما لَم يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنى‌ اهْدِكَ صِراطاً سَوِيًّا (مريم: ٤١- ٤٣) در اين كتاب از ابراهيم ياد كن كه او بسيار راستگو و پيامبر خدا بود. هنگامى كه به پدرش گفت: اى پدر چرا چيزى را پرستش مى‌كنى كه نمى‌شنود و نمى‌بيند و هيچ مشكلى را از تو حل نمى‌كند. اى پدر! دانشى نصيب من شده كه نصيب تو نشده، بنابراين از من پيروى كن، تا تو را به راه راست هدايت كنم.