فصل دوم‌ معارفى از جزء بيست و ششم‌ جزء بيست و ششم قرآن مجيد، شامل سوره‌هاى احقاف، محمد صلى الله عليه و آله و سلم، فتح، حجرات، ق و ذاريات است.
سوره احقاف در مكّه نازل شده و داراى ٣٥ آيه است و درباره عظمت قرآن، دلايل معاد و توحيد، رد استدلالى شرك و بت پرستى، دعوت به صبر و استقامت و احسان به والدين سخن گفته است و به سرگذشت قوم «عاد» كه در سرزمين «احقاف» «١» مى‌زيسته‌اند اشاره كرده و به همين جهت بدين نام خوانده شده است.
سوره محمد صلى الله عليه و آله و سلم، مدنى و داراى ٣٨ آيه است. معرفى تطبيقى مؤمنان، كافران و منافقان و بيان ويژگيهاى هر گروه و سرانجام آنان در دنيا و آخرت، موضوع اصلى سوره است و به مناسبت نام پيامبر اسلام كه در آن آمده به «سوره محمد» موسوم شده و نام ديگر آن «قتال» است. «٢» سوره فتح مدنى و داراى ٢٩ آيه است كه فتح و پيروزى را به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نويد مى‌دهد و به همين جهت بدين نام خوانده شده است. اين سوره براى رسول خدا و مسلمانان اهميّت بسيار زيادى داشت در حدّى كه آن حضرت فرمود:
«سوره‌اى بر من نازل شده كه از دنيا و آنچه در آن است محبوبتر است.» «٣» سوره حجرات نيز در مدينه نازل شده و ١٨ آيه دارد. اين سوره درباره ادب انسان نسبت به خدا و پيامبر و همنوعان و نيز معيار ارزش انسانها و صفات خداوند سخن گفته‌