احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٩ - ٥- غنا و موسيقى
از لغو و بيهودگى رويگردانند.»
٣-... فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ [١].
«... از بتهاى پليد اجتناب كنيد، و از سخن باطل بپرهيزيد.»
٤- وَالَّذِينَ لَايَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَاماً [٢].
«و كسانى كه شهادت به باطل نمىدهند (و در مجالس باطل شركت نمىكنند)؛ و هنگامى كه با لغو و بيهودگى برخورد مىكنند، بزرگوارانه از آن مىگذرند.»
رهيافت:
لهو، هرگونه گفتار و عملى است كه از هرگونه هدف خالى است و نهايتاً موجب زيان و ضرر آدمى مىشود، و انسان آن را حتّى به قيمت بسيار اندك هم نمىخرد، بلكه انسان ساعتها و فرصتهاى گرانبهاى عمر خود را بخاطر لهو و گفتار و كردار بيهوده از دست مىدهد و به همين جهت چنين آدمى از آيات الهى دور شده و آن را كنار مىگذارد.
موارد لهو يا گفتار بيهوده بسيار است، امّا آنچه از احاديث منقول از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و اهلبيت ايشان عليهم السلام در تفسير اين آيه استفاده مىشود نهى از غنا است، به اعتبار اينكه يكى از مصداقهاى بارز سخن بيهوده است.
[١] - سوره حجّ، آيه ٣٠.
[٢] - سوره فرقان، آيه ٧٢.