احكام عمومى عقود و قراردادها - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٢ - ٢- حدود قرارداد (حرمت ربا- برجستهترين نمونه)
كَسَبَتْ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ [١].
«كسانى كه ربا مىخورند، (در قيامت) برنمىخيزند مگر مانند كسى كه بر اثر تماس شيطان، ديوانه شده (و نمىتواند تعادل خود را حفظ كند، گاهى زمين مىخورد، گاهى به پا مىخيزد). اين، به خاطر آن است كه گفتند:
" دادوستد هم مانند ربا است (و تفاوتى ميان آن دو نيست.)" در حالى كه خدا بيع را حلال كرده، و ربا را حرام (زيرا فرق ميان اين دو بسيار است.) اگر كسى اندرز الهى به او رسد، و (از ربا خوارى) خوددارى كند، سودهايى كه در سابق (قبلاز نزول حكم تحريم) بدست آورده، مال اوست، (و اين حكم، گذشته را شامل نمىگردد) و كار او به خدا واگذار مىشود، (و گذشته او را خواهد بخشيد.) امّا كسانى كه بازگردند (و بار ديگر مرتكب اين گناه شوند)، اهل آتشند، و هميشه در آن مىمانند.* خداوند، ربا را نابود مىكند، و صدقات را افزايش مىدهد و خداوند، هيچ انسان ناسپاس و گنهكارى را دوست ندارد.* كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند و نماز را برپا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگارشان است، و نه ترسى بر آنهاست، و نه غمگين مىشوند* اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد، و آن چه از (مطالبات) ربا باقى مانده، رها كنيد، اگر ايمان داريد* اگر (چنين) نكنيد، بدانيد خدا و رسولش، با شما پيكار خواهند كرد و اگر توبه كنيد، سرمايههاى شما، از آن شماست (اصل سرمايه، بدون سود)، نه ستم مىكنيد، و نه بر شما ستم وارد مىشود.* و اگر (بدهكار) قدرت پرداخت نداشته باشد، او را تا هنگام توانايى، مهلت
[١] - سوره بقرة، آيه ٢٧٥- ٢٨١.