يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٨ - شيطان را با لعن و نفرين دور كنيد!
شرط اوّل فهم قرآن تسليم است. بايد در انسان روحيّهى تسليم در برابر خداوند به وجود بيايد؛ تا توانايى درك مفاهيم قرآن برايش حاصل شود و اين بزرگترين امتحان بشرِ روى زمين است. شيطان نيز در همين آزمون كم آورد و نتوانست سربلند بيرون آيد.
/ ش رضي الله عنهم
شيطان را با لعن و نفرين دور كنيد!
انسان هميشه بايد از شرّ شيطان به خدا پناه ببرد. يكى از راههاى فرار از شرّ شيطان، لعن و نفرين اوست. با لعن و نفرين، شيطان از انسان كناره مىگيرد. چون شيطان متكبّر است و اگر انسان حرفش را گوش نكند و لعنش كند، دورى مىگزيند. دليل اينكه شيطان نتوانست در برابر آدم سجده كند، چيزى جز همين خودخواهى و منيّت او نبود. شيطان، خودخواه بود و مىگفت: انسان از گِل است و من از آتش هستم.
اساساً دليل كفر امّتها نسبت به پيامبران نيز شايد همين باشد؛ و گرنه حضور پيامبران چه مشكلى مىتوانست براى بشر داشته باشد. پيامبران از تمام جهات اخلاقى، فردى و اجتماعى در سطح بسيار بالايى بودند. امانت دار، راستگو، بخشنده و دوستداشتنى بودند. همه، آنان را تا قبل از پيامبرى به امانت و درستكارى قبول داشتند. پيامبران حتى اگر به جاى رسالت، ادّعاى پادشاهى مىكردند، مورد پيروى قرار مىگرفتند. امّا همين كه مىگفتند: ما پيامبر خدا هستيم، تخطئهشان مىكردند و مىگفتند: پيغمبر نمىخواهيم!
چرا؟
چون روح تسليم در آنان كشته شده بود. آنان مىگفتند: آيا بشرى همچون خود را تبعيّت كنيم؟ پيامبر نيز همانند ما بشر است. و چون مثل خود ماست، چطور ادّعا مىكند و مىگويد: من پيامبر خدا هستم و از شما برترم؟