يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٠٩ - عيد فطر؛ روز شروع از سر سطر!
درباره دعا
خوب است در پايان بحثمان، وبه مناسبت پايان يافتن ماه مبارك رمضان، بحثى در بارهى دعا و طلب آمرزش از خداوند داشته باشيم. گاهى موقعيّتهايى پيش مىآيد كه بهترين موقعيت براى دعاست. مثلًا شب عيد فطر. بنا بر روايتى: خداوند به تعداد كسانى كه در همهى ماه مبارك رمضان آمرزيده است، در آن شب، بشر را مىآمرزد. يك وقت نشود در چنين شبهايى قرار بگيريم و از فيضگيرى و بهرهمندى آن محروم بمانيم.
/ ب
عيد فطْر؛ روز شروع از سرِ سطْر!
روزهايى مثل روز عيد فطر و عيد قربان و يا روز جمعه، به اين خاطر عيد به حساب مىآيند كه بشر قبل از آن روزها، از گناهانش بيرون آمده و مانند روزى شده است كه تازه از مادر زاده شده است. اگر جمعه عيد است، چون شب جمعه، خدا انسان را مىآمرزد و روز جمعه انسان از نو شروع مىكند.
«عيد» يعنى برگشتن و از نو شروع كردن. در هر شب جمعه، خداوند فرشتهاى را مامور مىكند از آغاز تا پايان شب ندا سر دهد كه: «هر كسى كه گناهكار است، حاجت دارد، اسير است، مريض است، بيايد! بيايد و هر چه مىخواهد، بگيرد و برود!» [١]
افرادى كه شب جمعه استغفار مىكنند، خدا آنها را مىآمرزد و آنها استينافِ عمل مىكنند؛ يعنى از نو شروع مىكنند. پروندهشان صاف و پاك مىشود.
به عيد «قربان» يا «اضحى» هم عيد مىگويند؛ چون خداوند حاجىها و بقيّه را، در عصر روز عرفه آمرزيده است و به حاجىها و سايرين مىگويند:
[١] -/ وسائل الشيعة، ج ٥، ص ٧٣ (كتاب الصلاة، ابواب صلاة الجمعة، باب ٤٤) ح ١ و ٣.