يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٩٥ - بهشتيان و مصونيت كامل!

ميلياردها دلار خرج اين ازدواج شد! تپه‌هايى از شيرينى گذاشته بودند كه تا ماه‌ها مردم از آن‌ها مى‌خوردند! سه روز روى نهر بغداد- رود بزرگ دجله- گل مى‌ريختند. سهل گفت:

«دخترم! شب عروسى توست. از من چيزى بخواه!» گفت:

«يك ميخ!» گفت:

«ميخ را امشب براى چه مى‌خواهى؟!» گفت:

«مى‌خواهم فلك را ميخكوب كنم تا نگردد! هميشه همين شب بماند!» كه نماند و رفت!

/ ب‌در اوج كامگيرى از دنيا/ ته دل انسان ناراحت است؛ ولى اهل بهشت در بهشتْ وقتى نعمت به آن‌ها مى‌رسد، تهِ دلشان راحت است و دغدغه‌اى ندارند: فى‌ شُغُلٍ فَاكِهُونَ.

نعمت دوّم را خداوند در آيه ى [٥٦] بيان كرده است:

هُم وَ أَزواجُهُمْ فى‌ ظِلالٍ عَلَى الأَرائِكِ مُتَّكِئونَ.

نعمت دوّم، عاطفه است؛ احساسات است. آدم با زن و بچّه‌اش چقدر خوش است؟ مى‌گويد: با خانواده و بستگان، دور هم هستيم. حتّى مى‌گرييم؛ ولى دور هميم! در بهشت هم اين معنا وجود دارد.

نعمت سوم چيست؟ آن را در آيه ى ٥٨ مى‌خوانيم:

سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ.

بر آن‌ها سلام است. اين سخنى است از سوى پروردگار مهربان.

بهشتيان و مصونيّت كامل!

بنده اين را زياد تجربه كرده‌ام كه آقايى آمده اينجا، ترس و لرز دارد، مشكل دارد، مى‌رود از كميته، نيروى انتظامى يا دادگاه برگه مى‌گيرد و به او مى‌گويند كه آقا ما با تو كارى نداريم. امّا باز هم مى‌ترسد. مى‌گويد: