يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٤ - تفسير امام عليه السلام به مدد اختلاف قرائت
فرمودهاند:
لتموتُنَّ كما تنامون، وَلَتُبعَثُنَّ كما تستيقظون. [١]
همانطور كه مىخوابيد، مىميريد و همان طور كه بيدار مىشويد، برانگيخته مىشويد.
سؤال: بعد از اينكه اينها برانگيخته شدند، ديگر چه جاى سؤال است؟
آنها مىفهمند كه اين كار، كار خداست.
جواب: همچنان كه گفتم، اين عبارت براى بيان عظمت خداست.
تفسير امام عليه السلام به مددِ اختلاف قرائت
سؤال: حضرت امير عليه السلام اين آيه را چنين قرائت فرمودهاند:
يَا وَيْلَنَا مِنْ بَعْثِنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا؛
واى بر ما از برانگيختهشدنمان از خوابگاهمان!
اين قرائت، قرائت بسيار مناسبى است.
جواب: قرائت معنادارى است. بنده هميشه عرض مىكنم: خيلى از اين قرائتها در حقيقت يك نوع تفسير است.
سؤال: امّا ما نمىتوانيم قرائت معصوم عليه السلام را فرع در نظر بگيريم و آن را به عنوان تفسير قلمداد كنيم.
جواب: ببينيد! بحث سر اين است كه اگر در اين آيهى قرآن:
وَ إِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيراً. [٢]
أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا به صورت أَمَّرْنا مُتْرَفِيهَا هم قرائت شده است. ممكن است نزول آيه همان «امَّرْنا» باشد، امّا حال كه مأمور هستيم كه كلمه را به صورت
[١] -/ الاعتقادات، شيخ مفيد، ص ٦٤ وبحارالانوار، ج ٧ ص ٤٧.
[٢] -/ اسراء، ١٦: (و هنگامى كه بخواهيم شهرى را هلاك كنيم، اوامر خود را براى خوشگذرانان آنجا بيان مىكنيم. هنگامى كه مخالفت كردند و استحقاق مجازات يافتند، آنها را در هم مىكوبيم.)