يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨١ - تهيهى كود از خون گاو!

درس بيست وپنجم آيات ٨٠-/ ٧٤

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ [٧٤] لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌ مُحْضَرُونَ [٧٥] فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ [٧٦] أَوَلَمْ يَرَ الإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ [٧٧] وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ [٧٨] قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ [٧٩] الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنْ الشَّجَرِ الأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ [٨٠]

آنان غير از خدا معبودانى براى خويش برگزيدند به اين اميد كه يارى شوند. ولى آن‌ها قادر به يارى ايشان نيستند، و اين (عبادت كنندگان در قيامت) لشكرى براى آن‌ها خواهند بود كه در آتش دوزخ احضار مى‌شوند. پس سخنان‌شان تو را غمگين نسازد؛ ما آنچه را پنهان مى‌دارند و آنچه را آشكار مى‌كنند مى‌دانيم. آيا انسان نمى‌داند كه ما او را از نطفه‌اى بى‌ارزش آفريديم؟! و او (چنان صاحب قدرت و شعور و نطق شد كه) به مخاصمه‌ى آشكار (با ما) بر خاست. و براى ما مثالى زد و آفرينش خود را فراموش كرد و گفت: «چه كسى اين استخوان‌ها را زنده مى‌كند در حالى كه پوسيده است؟!». بگو: «همان كسى آن را زنده مى‌كند كه نخستين بار آن را آفريد؛ و او به هر مخلوقى داناست. همان كسى كه براى شما از درخت سبز، آتش آفريد و شما به وسيله‌ى آن، آتش مى‌افروزيد.»