يس اسماى حسناى الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤١١ - همسفر هواپيما و دعاى مستجاب!

- بهشت!

- بسيار خوب است. در يكى از دعاهاى سحر ماه مبارك رمضان مى‌خوانيم: وَاجْعَلْ قِراىَ اللَّيْلَهَ الْجَنَّةَ يا وَهَّابَ الْجَنَّةِ؛ [١]

پذيرايى از من را امشب بهشت قرار بده اى بخشنده‌ى بهشت!

- مغفرت؛

- خوب چيزى است؛

- خير دنيا وآخرت؛

- اين هم خيلى خوب است.

ولى آن دعايى كه در دل من بود اين‌ها نبود.

- وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ اكْبَرْ؛

- اين هم بسيار خوب است.

يك مثالى براى آن آقا آوردم؛ مى‌خواهم براى شما آن را عرض كنم، ببينيد شما هم آن را مى‌پسنديد يا نه؟

من عرض كردم كه اگر اتّفاقاً يك پادشاهى، يك آقايى كه همه كاره‌ى كشور شما بود، تلفنى به شما زد و به شما گفت:

«از من چه مى‌خواهيد؟» شما خيلى چيزها مى‌توانيد از او بطلبيد؛ ولى اگر يك چيز بطلبيد، خيلى عاقلانه رفتار كرده‌ايد. اين كه بگوييد:

«آن شماره‌ى خصوصى‌ات را به من بده كه هر وقت با شما كار دارم ديگر مشكل گرفتار شدن در پيچ و خم‌هاى ادارى را نداشته باشم. مستقيم به شما زنگ بزنم و جواب بگيرم!»

بنده گفتم: «اگر خدا يك وقت سيم را وصل كرد، مى‌گويم: خدايا همين سيم را نگه دار! همين طور وصل باشد و قطع نشود تا ديگر من هر چه بخواهم از تو بگيرم!»

رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اذْ هَدَيْتَنا؛ اگر به لحظه‌ى هدايت رسيديد، از خدا