اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٨٥ - اقسام و احكام مشتركه بين اسم و فعل

٢- مثال- آنست كه فاء الفعلش يا واو باشد كه بآن مثال واوى گويند و يا ياء كه آنرا مثال يائى نامند اسم مانند الوعد و فعل مانند يسر.

٣- مهموز آنستكه يكدام از حروف اصلى آن همزه باشد پس اگر فاء الفعلش چنين بود آنرا مهموز الفاء نامند اسم مانند الأمر و فعل همچون امر و اگر عين الفعلش همزه بود آنرا مهموز العين خوانند اسم چون السؤال و فعل نظير سئل و اگر لام الفعلش همزه داشت آنرا مهموز اللام خوانند اسم مانند القرائه و فعل مانند قرء.

٤- مضاعف- آنستكه دو حرف اصلى آن از يك جنس باشد اسم مانند المدّ و فعل مانند مدّ.

٥- اجوف- آنستكه عين الفعلش حرف علّه باشد پس اگر واو باشد بآن اجوف واوى و اگر ياء باشد آنرا اجوف يائى خوانند اسم مانند القول و فعل مانند قال.

٦- ناقص آنستكه لام الفعلش از حروف علّه باشد پس اگر واو بود آنرا ناقص واوى و اگر ياء بود ناقص يائى نامند اسم مانند الرّمى و فعل مانند رمى.

٧- لفيف- آنست كه دو حرف اصلى آن از حروف علّه باشد و آن نيز بر دو قسم است: لفيف مقرون- لفيف مفروق.

لفيف مقرون- آنستكه (عين الفعل و لام الفعل) آن از حروف علّه باشد اسم مانند الطّىّ و فعل همچون طىّ.

لفيف مفروق- آنستكه فاء الفعلش و لام الفعلش از حروف علّه باشد اسم مانند الوقى و فعل مانند وقى.