اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٥ - قواعد اسم منسوب

پس در مثال فوق هم كساوي جايز است و هم كسائي.

چهارم- آنكه همزه ملحق بحرف اصلى باشد يعنى حكم حرف اصلى را داشته باشد مانند علباء كه در آن نيز همان دو وجه سابق جايز است.

پس در اينمثال تغيير نكند پس اسم منسوب آن مائي و شائى ميشود.

٧- كلماتيكه دو حرفى باشند و در اصل سه حرفى بوده و سپس حرفى از آنها حذف شده است از سه حال خارج نيستند:

اوّل: آنكه فاء الفعل از آنها حذف شده است.

حكم آنها در موقع الحاق ياء نسبت اينستكه محذوف برنگردد مانند: عدة وسعة كه در اصل الوعد و الوسع بوده‌اند و اسم منسوب آنها عدىّ و سعيّ ميشود.

دوّم: آنكه عين الفعل از آنها حذف شده است.

حكم آنها در موقع الحاق ياء نسبت مانند صورت اوّل است يعنى محذوف برنميگردد مانند سه كه در اصل سته بوده و اسم منسوب آن سهىّ ميشود.

سوّم: آنكه لام الفعل از آنها حذف شده باشد و آن خود داراى چند حالت است:

الف- آنكه حذف لام بجهت التقاء ساكنين باشد چنانچه عصىّ و عم چنين هستند.

حكم اين قسم كلمات موقع الحاق ياء نسبت اينستكه محذوف بايد برگردد لذا در دو مثال مذكور اسم منسوب آنها عصوىّ و عموىّ ميشود.

ب- آنكه حذف لام بدون جهت باشد، در اينصورت اگر عين الفعل‌