اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٤ - قواعد اسم منسوب

خليل و سيبويه گفته‌اند:

موقع الحاق ياء نسبت تغييرى در آن پيدا نميشود.

ولى يونس گفته است كه عين الفعلش موقع نسبت مفتوح ميشود.

٥- كلماتيكه در مرتبه سوّم آنها ياء واقع شود و قبل از آنهم الف غير زائده باشد در آن دو وجه جايز است:

اوّل: ياء را تغيير ندهند.

دوّم: آن را بهمزه قلب كنند.

پس در مثالهاى: آية، غاية، و راية هم آيتى و غايتى و رايتى جايز است و هم آئى و غائى و رائى.

٦- كلماتيكه در آخر آنها همزه است و قبل از آن الف شرحش بقرار ذيل است:

همزه يا بعد از الف زائده واقع ميشود و يا غير زائده: همزه بعد از الف زائده بر چهار قسم است:

اوّل- آنكه همزه اصلى باشد و حكم آن در موقع الحاق ياء نسبت اينستكه غالبا باقى ميماند مانند: قرّاء كه قرّائي ميشود.

دوّم- آنكه همزه زائده باشد و بجهت تأنيث ملحق شده باشد و حكم آن اينستكه موقع الحاق ياء نسبت بواو قلب ميشود مانند: حمراء كه حمراوي ميشود.

سوّم- آنكه همزه از حرف اصلى ديگرى قلب شده باشد مانند: كساء كه از ياء قلب شده است و حكم آن اينستكه موقع الحاق ياء نسبت در آن دو وجه جايز است.

١- قلب آن بواو.

٢- عدم تغيير آن.