اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠ - اوزان مصدر ميمى

مصدر غير ميمى مانند تمام مصادريكه قبلا ذكر شد.

و ميمى عبارتست از مصدريكه در اوّل آن حتما حرف ميمى باشد مانند مطلع و آن داراى اوزانيست:

اوزان مصدر ميمى‌

براى مصدر ميمى اوزانيست كه ما بپاره‌اى از آنها اشاره مى‌كنيم.

١- مفعل: مصدر است براى هرفعل ثلاثى مجرد مانند: مقتل و مشرب.

٢- مفعل: مصدر است براى هرفعل ثلاثى مجرّدى كه فاء الفعلش واو باشد مانند: وعد كه موعد مى‌شود.

٣- مفعله: مصدر است براى فعل ثلاثى مجرّديكه لام الفعل در آن حرف علّه واو- ياء- الف منقلب از ايندو باشد مانند: عصى « نافرمانى كرد» كه مصدر ميمش معصية مى‌شود.

و همچنين هرفعل ثلاثى مجرّديكه عين الفعلش حرف علّه باشد مصدرش بر اين وزن مى‌آيد مانند: عاش « زندگى كرد» كه معيشة مى‌شود.

تبصره‌

بسيارى از افعال هستند كه مصدر ميمى آنها بر اين وزن است ولى هم قرائت فتح در آنها جائز است و هم كسر مانند: حمد ذمّ، عجز، ظلم، عتب، حسب كه محمدة « بكسر ميم دوّم و فتح آن» مذمّة « بكسر ذال و فتح آن» معجزة « بكسر جيم و فتح آن» مظلمه « بكسر لام و فتح آن» معتبه « بكسر تاء و فتح آن» محسبة « بكسر سين و فتح آن».

و نيز گاهى هم بفتح قرائت مى‌شود و هم بضمّ مانند: ميسره « بضم‌