اساس الصرف، مشتمل بر امهات مسائل علم صرف - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٧ - صرف فعل مضارع از باب تفعل

صرف فعل ماضى از باب تفعّل‌

/ تعهّد/ بذمّه گرفت يكمرد غائب در زمان گذشته‌

مذكر غائب/ تعهّدا/ بذمّه گرفتند دو مرد غائب در زمان گذشته‌

/ تعهّدوا/ بذمّه گرفتند مردان غائب در زمان گذشته‌

/ تعهّدت/ بذمّه گرفت يكزن غائب در زمان گذشته‌

مؤنث غائب/ تعهّدتا/ بذمّه گرفتند دو زن غائب در زمان گذشته‌

/ تعهّدن/ بذمّه گرفتند زنان غائب در زمان گذشته‌

/ تعهّدت/ بذمّه گرفتى تو يكمرد حاضر در زمان گذشته‌

مذكر حاضر/ تعهّدتما/ بذمّه گرفتيد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته‌

تعهّدتم/ بذمّه گرفتيد شما مردان حاضر در زمان گذشته‌

/ تعهّدت/ بذمّه گرفتى تو يكزن حاضر در زمان گذشته‌

مؤنث حاضر/ تعهّدتما/ بذمّه گرفتيد شما دو زن حاضر در زمان گذشته‌

/ تعهّدتنّ/ بذمّه گرفتيد شما زنان حاضر در زمان گذشته‌

متكلم وحده/ تعهّدت/ بذمّه گرفتم من در زمان گذشته‌

متكلم مع الغير/ تعهّدنا/ بذمّه گرفتيم ما در زمان گذشته‌

صرف فعل مضارع از باب تفعّل‌

/ يتعهّد/ بذمّه ميگيرد يكمرد غائب در زمان حال يا آينده‌

مذكر غائب/ يتعهّدان/ بذمّه ميگيرند دو مرد غائب در زمان حال يا آينده‌

/ يتعهّدون/ بذمّه ميگيرند مردان غائب در زمان حال يا آينده‌

/ تتعهّد/ بذمّه ميگيرد يكزن غائب در زمان حال يا آينده‌

مؤنث غائب/ تتعهّدان/ بذمّه ميگيرند دو زن غائب در زمان حال يا آينده‌