دومى كتاب اخلاق محتشمى است و از خواجه طوسى و بسبك شيعى باطنى نوشته شده و درست مانند اخلاق ناصرى جنبه فلسفى و اخلاقى دارد ولى جنبه عملى آن مى‌چربد و براى وعظ و دعوت و پند و اندرز و اصلاح اعمال و اقوال ساخته شده و بسيار بجا است كه اندرزگران و پندگويان از چنين كتابى كه از خامه دانشمندى ارجمند و خردمندى شيعى امامى تراويده است بهره برگيرند و مطالب آن را در فن خويش بكار برند.

از رهگذر ديگر اين كتاب متنى است كه بسيارى از نكات نادر تاريخ فلسفه و ملل و نحل اسلامى در آن آمده و عبارات بسيارى از كتبى كه اكنون در دست نيست مانند كتاب الزلفة ابى حيان توحيدى و كتب فلسفى داعيان و خردمندان باطنى در آن ديده ميشود.

فارسى آنهم بسيار روان و برابر با عبارات عربى و براى كسانى كه در عربيت كار ميكنند و بفن ترجمت مى‌پردازند بسى سودمند ميباشد.

از اينها گذشته چند سجل و عهدى از خلفا و داعيان فاطمى در آن ديده ميشود كه در جاهاى ديگر گويا يافت نشود.

اين بود كه با استاد دانشمند دانشگاه آقاى مدرس رضوى اين مطلب را در ميان نهادم كه: خوب است اين كتاب بچاپ برسد و بهتر است از انتشارات دانشكده علوم معقول و منقول بشمار آيد. استاد گرامى پسنديدند و پيشنهاد بنده را بدانشكده گزارش فرمودند، دانشكده هم با عنايت خاص دانشمند ارجمند و استاد اجل جناب‌