صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٧٧

فشار ملت ایران تحقق پیدا بکند. ملت ایران اگر مى‌خواست که صلح آمریکایى بکند، همان اول از آمریکا جدا نمى‌شد و قطع روابط نمى‌کرد و دستش را از ایران کوتاه نمى‌کرد و جاسوسان او را بیرون نمى‌کرد و امروز هم اگر دستش را به صلح آمریکایى دراز کند، صدام و امثال صدام کنار مى‌روند، لکن مستشارهاى آمریکایى وارد معرکه مى‌شوند. ما نمى‌توانیم صلحى را بپذیریم که طرح آمریکایى دارد و صدام نمى‌تواند بپذیرد آن چیزهائى را که ما مى‌خواهیم. کسى که ابتدائاً براى اینکه سردار قادسیه باشد تصریح کرد که من به کشورى که مجوس هستند دارم حمله مى‌کنم و کشور ایران را مجوسى خواند و حمله خودش را حمله سردار قادسیه خواند و هیچ اعتقاد به اسلام و اخلاقیات اسلام نداشت، امروز هم در رادیو و هم در صحبت‌ها او دم از اسلام مى‌زند.

حالا که بیچاره شده است از اسلام دم مى‌زند و اگر مهلت داده بشود به این خبیث، آن روزى که مهلت پیدا بکند و تجهیز قوا بکند بدتر از اول به سرزمین شما حمله مى‌کند. باید امروز که بحمدالله قدرت در دست شما ارتشى‌ها و سپاهى‌ها و بسیجى‌ها و عشایر هست، این قدرت را حفظ کنید و این وحدت را حفظ کنید و به پیش بروید که خدا با شماست و امیدوارم که با زحمت و تلاش پیگیر شما تمام این توطئه‌ها از بین برود و ایران استقلال خودش را حفظ کند و آزادى خودش را حفظ کند. آنهایى که از ما مى‌خواهند که با صدام صلح کنیم و به جنگ ادامه ندهیم، آنها - جنگ آمریکایى - صلح آمریکایى مى‌خواهند. بعضى از آنها سر تا قدمشان آمریکایى است و از عمال شاه سابق بوده‌اند و حالا اسلامى شده‌اند و براى وطن‌شان و براى حفظ خون مردم وطن‌شان (و براى حفظ خون مردم وطن‌شان) ناله مى‌کنند و اشک تمساح مى‌ریزند و انشاءالله شما و سایر قواى مسلح به کار خودتان با قدرت، با اعتماد به خداى تبارک و تعالى ادامه بدهید و حفظ کنید کشور خودتان را از اینکه دست‌هاى قدرت‌هاى فاسد در اینجا باز بشود و من امیدوارم که دیگر نتوانند اینها یک همچو تخیلى را بوجود بیاورند و عملى کنند. البته آنها طمع دارند باز طمع‌شان نبریده است. آنها هم پیشنهاد مى‌کنند که باید صلح بشود، لکن صلحى که آنها مى‌خواهند صلح آمریکایى مى‌خواهند و ما صلح اسلامى مى‌خواهیم. ما مى‌خواهیم آن کسى که تعدى کرده است به مسلمان‌ها و آن اشخاصى که خون مسلمان‌ها را در بلاد ما و بلاد خودش ریخته است و علماى اسلام را در بلاد خودش شهید کرده است، ما مى‌خواهیم به حکم اسلام از او انتقام بگیریم، ما مى‌خواهیم قصاص کنیم، ما مى‌خواهیم دست او را قطع کنیم و ما مى‌خواهیم که این حزب منحوس و این حزب عفلقى از بین برود و کشور عراق به دست خود عراقى‌ها، به دست مردم و ملت خود عراق اداره بشود، نه به دست دیگران و امثال صدام که تمام حیثیت عراق را، حیثیت نظامى عراق را، حیثیت ملى عراق را زیر پا گذاشته است و تمام ذخیره عراق را براى نفهمى به باد فنا داده است که امروز مفلس شده است و طلاها و جواهرات زن‌هاى مردم را مامورین مى‌روند و به زور مى‌گیرند و یک دسته از خودشان هم نمایش مى‌دهند که صف کشیده‌اند براى اینکه ذخیره‌هاى خودشان را بدهند، با اینکه با زور دارد از ملت خودش طلاها را مى‌گیرد و در کویت و در غیرکویت به فروش مى‌رساند براى اصلاح حال خودش و یا براى پر کردن جیب خودش و دیگران. یک همچو موجودى نباید دیگر در دنیا باقى بماند و