کارگرانند و کشاورزان. حکومت مال اینهاست. یک همچو حکومتى، یک همچو بافتى که در حکومت ایران است امروز، این بافت جورى است که خوف تویش نیست. از چى بترسند؟ بترسند شهید مى‌شوند؟ بسیارند، بسیارى هستند که آرزوى این کار را مى‌کنند. بترسند مقام از آنها گرفته بشود؟ مقامى تو کار نیست تا گرفته بشود. بترسند نمى‌دانم پارک‌ها و نمى‌دانم دهات از آنها گرفته بشود؟ نه پارکى دارند، نه دهى دارند، این از خاصیت حکومت محرومین است که نه از این ابرقدرت مى‌ترسد و نه از آن ابرقدرت مى‌ترسد و از جنگ هم نمى‌ترسند. شما خیال مى‌کنید که اگر در زمان سابق یک همچو جنگى پیش مى‌آمد، وضع ایران این نحو بود که مردم بایستند و در جبهه و پشت جبهه بایستند و اینطور توى دهنى بزنند به آمریکا؟ صدام که قابل آدم نیست، این تو دهنى به امریکاست که قلاده را از سر این برداشت و اغوا کرد این بدبخت را و او را به این حال رساند. امروز روزى است که مردم ما از جنگ نمى‌ترسند، براى اینکه از جنگ براى چه بترسند؟ از جنگ مى‌ترسند که بیاید کسى در بین بلادشان چه بکند؟ اینها بیرونشان کردند و کسى نمى‌تواند وارد بشود در اینجا. از کودتا بترسند؟ کى کودتا بکند؟ کى مى‌تواند در این کشور کودتا بکند؟ کشورى که همه افرادش مجهز هستند براى مقابله، حتى خانم‌هاى پشت پرده. این هم یکى از خاصیت‌هائى است که حکومت مستضعفین دارد که خوف ندارند اینها. دیگر سفارتخانه نمى‌توانند بزرگى بفروشند به حکومت ایران. پیش‌تر حکومت مال سفارتخانه‌ها بود، یک وقت سفارت انگلیس بود که همه چیز دستش بود و بعدش هم سفارت آمریکا شد. حالا یک سفارتخانه در اینجا نمى‌تواند یک حرفى بزنند که به یکى از کارمندهاى ما بر بخورد، چه سفارت شوروى باشد چه سفارت آمریکا باشد و چه سایرین. حکومت مردم این است خاصیت‌اش در مقابل حکومت اشرافى، حکومت مردمى یکى از خاصیات بزرگش این است که خوف در دلشان نیست. یکى از خاصیت‌اش که همین معنا را دنبال دارد این است که مردم پشتیبان حکومت هستند. اگر مردم، نصف مردم پشتیبان محمدرضا بودند، این مصیبت‌ها به سر او مى‌آمد؟ مردم یکپارچه پشتیبان این حکومت هستند. اگر حکومت یک گرفتارى پیدا بکند این مردمند که رفع مى‌کنند گرفتارى را. اگر جنگ براى دولت پیش آید، این مردمند که جبهه‌ها را پر مى‌کنند و پشت جبهه‌ها را هم خدمت مى‌کنند در پشت جبهه‌ها، این خاصیت حکومت مردمى است. امروز مجلس چون مجلس مردمى است، این مجلس مردمى مى‌تواند به فکر محرومین باشد و مجلس دیروز نمى‌توانست که به فکر محرومین باشد براى اینکه محروم تویش نبود اگر هم بود یکى دوتا بود که کارى از او نمى‌آمد. اما امروز مجلس مجلسى است که محرومیت کشیده‌اند اهل این مجلس و در آنها از اشراف و اعیان و امثال ذلک دیگر وجود ندارد ولو بعضى منحرفین هستند اما از اشراف و اعیان دیگر خبرى نیست. یک همچو مجلسى‌تواند خدمت کند به این کشور و یک همچو مجلسى پشتیبانش همین مردم کوچه و بازار هستند. این هم یکى از خاصیت‌هاى بزرگ حکومت مردمى است که خوف اینکه چه بشود ندارند و قدرت بزرگ توجه به این معنا بکنند که نمى‌توانند امروز آن فرمانفرمائى که در زمان محمدرضا یا زمان رضاخان مى‌کردند امروز هم بکنند.