نفس خودشان را کشتند و هرچه عزیز است در راه خدا از آن گذشتند، آنوقت است که روز لقاست و جمعه هم اجتماعاتى که مسلمین با هم مى‌کنند مهیا مى‌شوند اهل معرفت براى لقاء الله. پس برداشت آنها از عید غیر برداشت ماست و ما هم امیدواریم که به تبع اولیاء خدا به جلوه‌اى از آن جلوه‌ها برسیم و ذره‌اى از آن معارف در قلب ما واقع بشود.

و امیدواریم که ملت ما همانطورى که جوانان ما تحول پیدا کردند و راه صد ساله را با یک شب پیمودند این تحول نصیب ملت ما همه بشود. بحمدالله نسیمى از این مسائل در این کشور وزیده است و لهذا پیروزى هائى که ما داریم پیروزى‌هایى نیست که مال یک ملت ٤٠ میلیونى که داراى هیچ نیست باشد، اینها پیروزى‌اى است که اسلام براى ما آورده است، خداى تبارک و تعالى به ما عنایت فرموده است. هر کس از شرق و غرب هر چه مى‌خواهد بگوید، ما راه خودمان را داریم مى‌رویم و امیدواریم که این راه را به آخر برسانیم، آنها البته از باب اینکه ناراحت هستند از اینکه دست شان از منافع خودشان در این کشور کوتاه شده است و خوف این را دارند که از کشورهاى دیگر هم کوتاه بشود، این است که توطئه‌هاى خودشان را مى‌کنند و خواهند کرد بعد از این و خداى تبارک و تعالى هم این توطئه‌ها را خنثى خواهد کرد انشاء الله.

و من امیدوارم که به یمن برکات حضرت صاحب سلام الله علیه و روحى فداه این کشور، کشور پیشرفته‌اى بشود از حیث اخلاق، از حیث دیانت، از حیث معنویات و از حیث همه چیزها، مادیات و همه چیز. و بحمدالله ما هر روزى را که مى‌گذرانیم از روز سابق براى ما بهتر است و من امیدوارم که این سال بهتر از همه سال‌ها باشد و خداوند همه را توفیق بدهد که قدر نعمت‌هاى خدا را بدانند و بدانند که همه چیز از اوست. اگر همه چیز را از او دانستند دیگر در هیچ چیز ناراحت

نمى‌شوند. ناراحتى‌ها براى این است که انسان از خودش مى‌بیند. ما در فقدان عزیزانمان که ناراحت مى‌شویم براى اینکه اینها را از خودمان مى‌دانیم. اگر ما همه را از خدا بدانیم و ببینیم که اینها نعمتى هست که خدا داده، نعمتى هست که خدا مى‌برد پیش خودش، شهدا مهمان خدا هستند، اگر اینها را ما واقعاً در قلب مان ادراک بکنیم عید مى‌شود براى کسانى که شهید دارند، عید مى‌شود براى کسانى که مجروح شدند، عید مى‌شود براى کسانى که در راه خدا عزیزان خودشان را از دست دادند، براى اینکه این عزیزان، عزیزان خدا هستند، اینها همه از او هستند. و من امیدوارم که این حس و این ایمان در ما پیدا بشود و تقویت بشود. امیدوارم که این مسلمین به خود بیایند. شما مى‌بینید که در حالى که صدام آن کار را کرد، آن جرم را مرتکب شد، ما را محکوم کردند به جاى اینکه اینها بنشینند با هم و بگویند کسى که روى مسلمین، روى ملت عرب، روى ملت غیر عرب، روى فارس، روى همه چیزهاى شیمیائى مى‌ریزد، بمب‌هاى شیمیائى مى‌ریزد، این محکوم است در دنیا، لکن مجامع دنیا یک کلمه مى‌گویند، باز هم مى‌گویند باز معلوم نیست که مال آنجا باشد، معلوم نیست که اینها آن باشد و ما را محکوم مى‌کنند در مقابلش در عین حالى که سازمان بین المللى این مسأله را تعقیب دارد مى‌کند، دنبالش بى‌فاصله ایران را براى نقض حقوق محکوم مى‌کند. این توطئه است‌